Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

ΦΑΚΕΛΛΟΣ 13 ΠΡΑΣΙΝΟΣ.

Προχωρούσα με βήμα αργό, προσπαθώντας να καταναλώσω όσο το δυνατόν λιγότερη ενέργεια, ώστε να διατηρηθεί το μυαλό μου εναργές και ικανό για αντικειμενικότητα και αμεροληψία.. Έφτασα στην πόρτα της αίθουσας με την ένδειξη "ΦΥΛΑΞΗ" και σταμάτησα μπρος στο θρανίο που είχε τοποθετηθεί κατάλληλα για να φράζει την είσοδο. Από τη μέσα πλευρά  ο "φύλακας" καθισμένος με την πλάτη στο εσωτερικό της αίθουσας και στο βάθος  πάνω σε  θρανία κολλημένα στους τοίχους, φαίνονταν οι φάκελλοι με τα κόκκινα και τα πράσινα νούμερα στη ράχη τους και τον χαρακτηρισμό του μαθήματος στο εξώφυλλο. Στις τρεις ανοιχτές πλευρές υπάρχουν κορδόνια και στα δυο καπάκια, ώστε να δένονται ανά δύο μεταξύ τους κάθετα στο άνοιγμα, για να συγκρατούν τα τετράδια που περιέχουν. Τα τετράδια είναι τα γραπτά δοκίμια, που έφτασαν συσκευασμένα σε σφραγισμένα δέματα. "Εξερχόμενο: Αποστολή γραπτών δοκιμίων". Σφραγίδες, πρωτόκολλο, ημερομηνία, υπογραφές, παραλήπτης..Και πίσω από όλην αυτήν την τελετουργική γραφειοκρατία, μέσα στα τετράδια που γίνονται δέματα και ταξιδεύουν από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη, διακρίνει κανείς την αγωνία, την προσπάθεια, την κομμένη ανάσα, το ελαφρύ τρέμουλο στο χέρι που κρατάει το μολύβι. Βλέπει  τη διαγραφή του λάθους, τη μουντζούρα, το δισταγμό, το αναθάρρεμα, μια νέα δοκιμή με μια καλύτερη ιδέα, μια πιο βέβαιη απάντηση.. Ή ακόμη και μια ασάφεια, ένα "μπουρδούκλωμα", που κραυγάζει ωστόσο πως ο γράφοντας ποντάρει στο "ΑΠΕ", που πάει να πει:
γράψε ό,τι να' ναι και  "Άμα Πιάσει, Έπιασε"!! :)

"Φάκελλος 13, πράσινος", είπα στον "φύλακα". "Τι μάθημα, κυρία μου;". "Μαθηματικά Κατεύθυνσης.
Κωδικός 7..."! Του είπα προς επιβεβαίωση  του κωδικού μου, υπέγραψα και πήρα τον φάκελλο, που είχα αφήσει στην φύλαξη την προηγουμένη!  "Μετρήστε τα, για κάθε ενδεχόμενο.."μου είπε, ως είθισται. Έλυσα τα κορδονάκια, έβγαλα έξω τα τετράδια τα μέτρησα. Είκοσι πέντε, ακριβώς. Ωραία. Είχα διορθώσει περίπου τα μισά  κι είχα άλλα τόσα, μα τα πήγα στη φύλαξη επειδή ήθελα να τα δω αργά, να τα ελέγξω με απόλυτη προσοχή και αυτοσυγκέντρωση, καθώς ήταν ένας φάκελλος με σχεδόν άριστα γραπτά και σε τέτοιες περιπτώσεις οφείλει να είναι κανείς ακόμη πιο προσεκτικός από ό,τι συνήθως.. Ήταν γραπτά από 'κείνα που σε κάνουν να χαίρεσαι με την ορθή σκέψη, με την όμορφη και κομψή παρουσίαση [οι μη μαθηματικοί πιθανόν να μην αντιλαμβάνονται τι μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο :)], με την πλήρη και σαφή αιτιολόγηση, με την επιτυχή ροή του λόγου και την άψογη διατύπωση.. Χαράς ευαγγέλια, ένα πράγμα.. Κι εκεί που όλα κυλούσαν ρολόι και το γραπτό που είχα μπροστά μου δεν αποτελούσε εξαίρεση από όλα -σχεδόν- τα προηγούμενα, φτάνοντας στο Γ4 ερώτημα, στον υπολογισμό, δηλαδή, του ολοκληρώματος, συναντώ μια όμορφη και -εκ πρώτης- πολύ πρωτότυπη λύση. Θα πρέπει εκείνο να ήταν το 90στο γραπτό στα Μαθηματικά Κατεύθυνσης που διόρθωνα και δεν είχα συναντήσει κάτι παρόμοιο.

Εν συντομία περιγράφω, για τους φίλους μαθηματικούς, τη διαδικασία που είχε ακολουθήσει ο/η υποψήφιος/α.
Είπε: αφού η f συνεχής στο [-1,1], θα παρουσιάζει μέγιστο και ελάχιστο κι επειδή από τη μονοτονία ξέρουμε ότι...θα είναι m<=f(x)<=M, έχοντας υπολογίσει τα m, M και μετά, διακρίνοντας περιπτώσεις για x>0 και x<0, εμφάνισε το xf(x) στην παραπάνω ανισότητα και εφάρμοσε "ολοκλήρωση και διάταξη"..κλπκλπ. Από την οποία προέκυπτε πως τα ακραία ολοκληρώματα ήταν ίσα με 0, άρα το ζητούμενο ολοκλήρωμα ήταν, αναγκαστικά, ίσο με 0!!

Άψογος, ευφάνταστος, τολμηρός, διαβασμένος και με συνθετική ικανότητα, ο υποψήφιος! Αλλά..Αλλά η πραγματική τιμή του ολοκληρώματος ήταν 4/3 κι όχι 0!! Και δυστυχώς οι αριθμοί λένε την αλήθεια και η αλήθεια είναι πως σε μια τόσο όμορφη και τολμηρή προσπάθεια υπολογισμού ενός ολοκληρώματος υπήρχε "λογικό" και όχι υπολογιστικό σφάλμα, που καθιστούσε λάθος όλη την απάντηση. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, θαύμασα τον τρόπο που ανέπτυξε το συλλογισμό του, το έλυσα στο πρόχειρό μου με τη δική του μέθοδο, για να ελέγξω μήπως και μπορούσε να παρακαμφθεί το ατόπημα κι αφού πια βεβαιώθηκα πως το "λογικό" σφάλμα που υπήρχε δεν επιδέχονταν καμιά διόρθωση κατέληξα πως έπρεπε .. να ζητήσω τη συμβουλή του επόπτη! Μου ήταν πραγματικά δύσκολο να παραβλέψω την σπινθηροβόλα σκέψη και την συνθετική τεχνική του παιδιού.. Ο επόπτης το είδε, το έκρινε, το συζήτησε μαζί μου και με δυο άλλους συναδέλφους που έτυχε να είναι στο γραφείο και ο κύβος ερρίθφη ορθώς, θέλω να πιστεύω..

Να, γιατί χρειάζεται η ΦΥΛΑΞΗ στα Βαθμολογικά Κέντρα. Η διαδικασία είναι χρονοβόρα επειδή υπάρχουν γραπτά με σημεία που απαιτούν διερεύνηση, παρουσιάζουν τις δικές του σκέψεις, τις δικές τους  έξυπνες - μα όχι κατ' ανάγκην ορθές - μεθόδους, τη δική τους αγωνία, το καρδιοχτύπι, την προσπάθεια..Πίσω από κάθε λέξη, πίσω από κάθε παράγραφο, ο κόκκινος και ο πράσινος βαθμολογητής οφείλει να συλλάβει ολόκληρο το συλλογισμό, ακόμη και ολόκληρη τη μελέτη, θα έλεγα, που προηγήθηκε για τούτη την τελευταία εξέταση.. Όφείλει να αφουγκραστεί τον παλμό και να βαθμολογήσει αντικειμενικά και αμερόληπτα.. χωρίς να φείδεται το χρόνο και φυσικά χωρίς να περιμένει την ..ανύπαρκτη αποζημίωση. Η μόνη αξιόλογη αποζημίωση σε μια τέτοια επίπονη εργασία είναι τα ίδια τα γραπτά κάποιων, δυστυχώς λίγων, μαθητών, όπως αυτών που μου έτυχαν στον τελευταίο φάκελλο.
ΦΑΚΕΛΛΟΣ 13 ΠΡΑΣΙΝΟΣ! Ένας πολύ αξιόλογος φάκελλος :)
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

6 σχόλια:

  1. Α, ρε Κατερίνα, αν ήταν όλοι οι καθηγητές έτσι... Άντε, όχι όλοι, οι περισσότεροι έστω...
    "Προχωρούσα με βήμα αργό, προσπαθώντας να καταναλώσω όσο το δυνατόν λιγότερη ενέργεια, ώστε να διατηρηθεί το μυαλό μου εναργές και ικανό για αντικειμενικότητα και αμεροληψία..", "Μου ήταν πραγματικά δύσκολο να παραβλέψω τον σπινθηροβόλα σκέψη και την συνθετική τεχνική του παιδιού", "Και πίσω από κάθε λέξη, πίσω από κάθε παράγραφο, ο κόκκινος και ο πράσινος βαθμολογητής οφείλει να συλλάβει ολόκληρο το συλλογισμό, ακόμη και ολόκληρη τη μελέτη, θα έλεγα, που προηγήθηκε για τούτη την τελευταία εξέταση.. Και να βαθμολογήσει αντικειμενικά και αμερόληπτα..", αυτες οι φρασεις και η προσοχή που έδειξες στο μαθητικό γραπτό θα μου μείνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΔΑΜΟΥΛΑΣ29 Μαΐου 2010 - 7:58 π.μ.

    Kαλημέρα Κατερίνα !Πολύ ενδιαφέρον περιστατικό όντως..αλλά έτσι απο περιέργεια τι λάθος έκανε τελικά ο υποψήφιος και σου στέρησε τη χαρά της επιβράβευσης!Γιατί κατέληξε στο 0 και όχι στο 4/3?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αναστασία, καλημέρα, καλημέρα!

    [..είναι πολλοί οι καθηγητές που αγαπούν τη δουλειά τους, απλά η κοινή γνώμη επιμένει να το αγνοεί..και να δυσχεραίνει τη δουλειά μας.. Ειδικά τα ΜΜΕ μας άγουν και μας φέρουν... :):)
    Ποντάρω πάνω σου για μια προσπάθεια "αποκατάστασης" της..τιμής των εκπαιδευτικών. Δεν κάνω πλάκα. Πιστεύω πως αν αλλάξουμε ελάχιστα τη γνώμη που έχουν τα παιδιά για το σχολείο και τους δασκάλους τους, γνώμη που διαμορφώνεται σε..προσχολική ήδη ηλικία από την οικογένεια και την κοινή γνώμη, θα διευκολυνθούμε κι εμείς στη δουλεία μας, αλλά κυρίως θα κερδίσουν πολλά περισσότερα τα παιδιά μας..]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Αστέριε!

    πράγματι με έβαλε σε πολύ μεγάλη σκέψη η συγκεκριμένη περίπτωση..
    Όσο για το λάθος που υπήρχε, οι μαθηματικοί το αναγνωρίζουν.. Αλλά οι μαθηματικοί γενικώς είναι επιρρεπείς στον εντοπισμό λαθών..:):)
    Μάλλον, για να μην αδικώ τους μαθηματικούς, να διορθώσω λέγοντας πως τα Μαθηματικά, λόγω απόλυτης αυστηρότητας και απαρέγκλιτης συένπειας δεν επιτρέπουν "λάθη", οπότε και οι θεράποντες αυτών οφείλουν να ακολουθούν τον γενικό κανόνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κατερίνα μου, πραγματικά είσαι αξιέπαινη για τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τη διαδικασία της διόρθωσης των γραπτών των πανελληνίων. Ελπίζω και οι υπόλοιποι συνάδελφοί σου να είναι το ίδιο υπεύθυνοι και σοβαροί στο ρόλο τους.

    Καλώς ή κακώς, όμως, όλοι κρινόμαστε εκ του αποτελέσματος. Η οδός που ακολουθεί κανείς για να φτάσει στο αποτέλεσμα (συνθετική ή μιμητική, καινοτόμος & ευφάνταστη ή μονοδιάστατη & πεζή, ηθική ή ανήθικη) δεν αξιολογείται, γιατί πρωτεύων στόχος του εκπαιδευτικού συστήματος δεν είναι η προσωπική ανάπτυξη και ολοκλήρωση του μαθητή, αλλά η μελλοντική "χρησιμότητα" του στο κράτος και στα υποσυστήματά του (βλ. αγορά, στρατός).

    ...Σκέφτομαι μια ωραία αναλογία μεταξύ των μαθητών και του δάσους που αναφέρεις στην ανάρτησή σου ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ SOFISTI(KE), αλλά δεν την καταγράφω, γιατί όπως αναφέρεις σε μια άλλη ανάρτησή σου (ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ) στη ζωή υπάρχει και ο παράγοντας Τύχη...

    ...Ο οποίος εύχομαι να βάλει το χεράκι του και να ευνοήσει όλα τα δημιουργικά μυαλά αυτού του τόπου που έχουν περιοριστεί από τις διαδικασίες του συστήματος, όσο βρίσκονται ακόμη μακριά από την "κατάσταση αργίλου".

    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. πολλά φιλιά και από μένα Νίκο ;)

    [χαίρομαι πολύ που είσαστε καλά..και περιμένω κάποια στιγμή να ανηφορίσετε..]

    ΑπάντησηΔιαγραφή