Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

ΤΕΛΟΣ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ... ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΩΡΑ!

Εντός των ημερών σε όλα τα Λύκεια της χώρας θα δοθούν οι έλεγχοι προόδου των μαθητών στους γονείς που θα πάνε (ή δεν θα πάνε...και είναι πολλοί αυτοί οι γονείς!) να τους παραλάβουν.  Οι καταστάσεις βαθμολογίας έχουν παραδοθεί, οι βαθμοί έχουν περαστεί στις καρτέλες των μαθητών και στις τάξεις επικρατεί μια περίεργα διαφορετική κατάσταση καθώς οι πλέον "ανήσυχοι" μαθητές κάθονται ήσυχα με ένα βλέμμα που μοιάζει πως παρακολουθούν με ενδιαφέρον, ενώ οι πλέον αδιάφοροι βγάζουν από την τσάντα ένα τσαλακωμένο πρόχειρο τετράδιο και κρατούν σημειώσεις από το μάθημα. Αυτά τα "θαύματα" γίνονται λόγω της αγωνίας εν όψει της..."μεγάλης κρίσης"! Κι αυτή την αγωνία κάθε φορά δεν την έχουν μόνο οι μαθητές, την έχουν και οι καθηγητές που ανοίγουν ατελείωτες συζητήσεις για τον χ και τον ψ μαθητή, για το πώς αξιολογήθηκε από τον ένα και τον άλλον συνάδελφο, τι πήρε στο άλφα και στο βήτα μάθημα, πόσο άλλαξε από την προηγούμενη χρονιά, κλπκλπ...
Το ότι πολύ σοβαρά απασχολεί το θέμα το σύνολο των διδασκόντων  -κυρίως ίσως των νεότερων- φαίνεται και από τις συζητήσεις που γίνονται στα διάφορα  εκπαιδευτικά forum, όπως το   www.pde.gr  όπου ο συνάδελφος killbill ξεκίνησε την κουβέντα θέτοντας το εύλογο ερώτημα:

Μιας και είναι καιρός όπου βάζουμε βαθμούς (στο Λύκειο) θέλω να ακούσω απόψεις όσον αφορά τον προφορικό βαθμό που θα κατεθέσετε σε ένα πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα στην Γ Λυκείου.

Έστω ότι έχετε έναν μαθητή του 5! που είναι σιγουρο ότι πανελλήνιες θα γράψει το πολύ... 0!
Δυστυχώς έτσι που είναι το σύστημα, ο τελικός βαθμός που θα μετρήσει για το απολυτήριο προκύπτει από τον μέσο όρο προφορικού και γραπτού στις πανελλήνιες. Για να πάρει απολυτήριο ο μαθητής, σκέφτομαι να του βάλω 19 ώστε ο τελικός μέσος όρος να είναι 9.5.
Εσείς πως αντιμετωπίζετε τετοιες περιπτώσεις όπου λόγω του άδικου συστήματος, αν θες ο μαθητης να βγάλει τελικό βαθμό 9 στο μάθημά σου πρέπει να του βάλεις 18 στο τετράμηνο;



Απαντώ στον killbill, όπως απαντώ και σε όλους εμάς που εδώ και μέρες έχουμε χάσει και πάλι τον ύπνο μας προσπαθώντας να "αξιολογήσουμε" το σύνολο των μαθητών μας:

Όλη μας η αγωνία είναι να μην μείνουν χωρίς απολυτήριο Λυκείου όσοι είναι στο Λύκειο?!
Μήπως όμως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό μαθητών δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στο Λύκειο;
Αναγκαζόμαστε δηλαδή να λέμε ψέματα, βάζοντας 20,  σε μαθητές που είναι απολύτως σίγουρο πως θα γράψουν 0 ή 1, καθιστώντας το προσωπικό μας ηθικό/αξιακό σύστημα αναξιόπιστο, για να εξυπηρετήσουμε, εν κατακλείδι, τι;
Τη λαμογιά που αναπαράγουμε; Την ανηθικότητα που καλλιεργούμε; Αφού, έχοντας πλέον πλήρη επίγνωση της κατάστασης και της βέβαιης αποφοίτησής τους από το Λύκειο όλοι, θεωρούν πως είμαστε υποχρεωμένοι να βάζουμε εικοσάρια, επειδή μας τιμούν με την παρουσία τους καθημερινά. Διεκδικούν δηλαδή υψηλή ανταμοιβή επειδή ξυπνούν το πρωί (κάποια στιγμή), ντύνονται κι έρχονται στο σχολείο!! Ωραία συνείδηση διαμορφώνουμε στους νέους!  Και ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί! Γιατί το κάνουμε;
Από "υπερβολική αγάπη" στα παιδιά μας; Από φόβο να τα αντιμετωπίσουμε; Από υστεροβουλία προκειμένου να μας αγαπούν και να μιλάνε για μας με τα καλύτερα  (όρα μαθητοπατερομητέρες καθηγητές...). Από ανοησία ή αδυναμία πρόβλεψης της μελλοντικής κατάστασης, πως δηλαδή αυτά τα παιδιά που τα έχουμε εμείς μάθει στην υψηλή "αποζημείωση" δίχως να εργάζονται, δεν θα χαίρουν της ίδιας αντιμετώπισης αμέσως μετά το Λύκειο...
Και μήπως να σκεφτούμε τι συμβαίνει στο μεσοδιάστημα από την Α' μέχρι τη Γ' Λυκείου;
Τι είναι αυτό που κάνει τα χαρούμενα, υπάκουα μαθητούδια της Α' να καταλήγουν στα... της Γ';
Ποιο κομμάτι της ευθύνης μιας τέτοιας  μεταβολής βαραίνει εμάς τους εκπαιδευτικούς κι εμάς τους γονείς; Μήπως στην Α' Λυκείου δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει πως ότι και να κάνουν, όσο κι αν δεν δουλέψουν, τελικά θα τα καταφέρουν.., και γι' αυτό το παλεύουν γνωρίζοντας επιπλέον πως το Λύκειο δεν είναι υποχρεωτικό;  Μήπως η στάση μας είναι εν τέλει τροχοπέδη στη μόρφωση ενός μεγάλου ποσοστού μαθητών;

Εγώ έβαλα από 10 ως 20 στα Μαθηματικά Κατεύθυνσης, ενώ θα έπρεπε, αντικειμενικότερα κρίνοντας, να έχω βάλει από 1 έως το πολύ πολύ 15!! Έβαλα πολλά πολλά τεστ σε μικρά μέρη της ύλης, όλα προειδοποιημένα, με στόχο κυρίως  τον αυτοέλεγχο και με τη συναίνεση των μαθητών και πάντα κατόπιν συμφωνίας. Τα ίδια ή περίπου τα ίδια τα έχω βάλλει από το 1999 σε ν διαφορετικούς μαθητές.  Στα φροντιστήρια παλιότερα και  σε σχολεία, τα τέσσερα τελευταία χρόνια! Κάθε χρόνο και χειρότερα..  Και μην ακούσω πάλι αυτό το "φταίμε  εμείς για τον τρόπο που τα διδάξαμε" ή το ακόμη χειρότερο όλων "στο σχολείο δεν ασχολείται το παιδί, αλλά στο φροντιστήριο τα πάει πάρα πολύ καλά" ή κι αυτό το τελείως ολέθριο και καταστροφικό που καλεί τον εκπαιδευτικό να παίξει λόττο, αυτό που λένε οι πολλοί (αδαείς)  "ναι, αλλά αν στις πανελλαδικές γράψει μεγαλύτερο από αυτό που του έβαλες;",
θαρρείς κι υπάρχει περίπτωση κάποιος που δεν γνωρίζει τη διακρίνουσα - αλλά έχει αισίως φτάσει στην Γ' Τεχνολογική- να μεγαλουργήσει στα θέματα των Πανελλαδικών!! Αυτός είναι ένας "φόβος" που κάνει πολλούς εξ ημών να βάζουν απίστευτα μεγάλους βαθμούς σε παιδιά που δεν έχουν ούτε τετράδιο!
Το "just in case..."
Τέλος!  Όλα αυτά είναι  αβάσιμες και ανόητες δικαιολογίες που κάθε χρόνο διαμορφώνουν ακόμη περισσότερο φενακισμένες συνειδήσεις και σε μας και στα παιδιά μας κι από φόβο μη μας χαρακτηρίσουν "συντηρητικούς" και παρωχημένους έχουμε προ πολλού διαγράψει από το λεξικό μας φράσεις όπως "όποιος δεν δουλεύει δεν τρώει" με τις οποίες μεγάλωσαν οι παλιότεροι εμάς...
Αλλά, η πείρα της ζωής αυτό διδάσκει τελικά,"όποιος δεν δουλεύει δεν τρώει", άσχετα αν εμείς - οι μοντέρνοι, καλλιεργημένοι, αριστερίζοντες, προοδευτικοί κι άλλα πολλά, εκπαιδευτικοί- καταλήξαμε να διδάσκουμε το ακριβώς αντίθετο!!

20 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια για το κείμενό σας. Συμφωνώ σε όλα με το συλλογισμό σας. Ελπίζω κάποτε η κλίμακα βαθμολόγησης στο σχολείο να γίνει πραγματικά εικοσαβάθμια! Θα είναι καλύτερο για όλους (ακόμη και αυτούς που κόβονται...)

    Μια παράμετρος του σημερινού τρόπου βαθμολόγησης που δεν αναφέρατε (κι εδώ θα μιλήσω με βάση την προσωπική μου εμπειρία) είναι και η απογοήτευση των μαθητών που προσπαθούν και αξίζουν το βαθμό όταν βλέπουν ότι στο τέλος οι βαθμοί τους είναι ίδιοι, ή έστω διαφέρουν ελάχιστα με τους βαθμούς αυτών των μαθητών που όχι μόνο αδιαφορούν για το σχολείο, αλλά είναι και περήφανοι γι'αυτό το γεγονός!

    Προστατεύστε τους μαθητές που έχουν δυνατότητες. Δώστε τους κίνητρα να τις αναπτύξουν όσο το δυνατόν περισσότερο (ένα από αυτά είναι και οι βαθμοί)!

    Φάνης Παναγιωτόπουλος - Φυσικός (αλλά όχι συνάδελφος :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κύριε Παναγιωτόπουλε, ευχαριστώ για το σχόλιο!

    Κυρίως όμως σας ευχαριστώ για τη συμπλήρωση, για την οποίαν έχετε απόλυτο δίκαιο.
    Παρέλειψα ένα από τα βασικά επιχειρήματα, το οποίο προσωπικά λαμβάνω σοβαρά υπόψη στη βαθμολόγηση..
    Η κατάργηση της εικοσάβαθμης κλίμακας, πέρα από το ό,τι δημιουργεί ψευδείς εντυπώσεις σε μια μεγάλη ομάδα μαθητών που είναι ωσί παρόντες στο σχολείο και λειτουργεί σε βάρος αυτών των ιδίων, πλήττει επιπλέον τους συνεπείς και ικανούς και τους αλλοτριώνει. Αυτό, όπως γράφω και παραπάνω, νομίζω πως συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό και στην αλλαγή στάσης των παιδιών, που ξεκινούν με ενθουσιασμό στην Α' Λυκείου, αφού προκαλεί, αφενός την αίσθηση της "άδικης" μεταχείρισης και αφετέρου τον εφησυχασμό της εξασφαλισμένης "επιτυχίας".

    Καλό σας απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ σε όλα, μπράβο Κατερίνα για το κουράγιο σου να βάζεις τέτοια θέματα στους χαλεπούς καιρούς που περνάμε, αν και μοιάζουν άλυτα... Να συμπληρώσω εγώ απ' τη μεριά μου, το δυσβάστακτο της πελώριας ύλης,η επιβάρυνση με γραφειοκρα-τικά,η υποχρέωση της κατάστρωσης κοινών θεμάτων με συναδέλφους, η μη αξιολόγηση του έργου μας τουλάχιστον από τους μαθητές, τα μέσα και η υποδομή, η διάκριση νέων και παλιών συναδέλφων,η έλλειψη μέσων και υποδομής, η αυθαιρεσία των ιθυνόντων είναι κάποια θέματα που καταντάνε την πιο δημιουργική δουλειά του δημοσίου δύσκολη και βαριά ! τέτοια ώρα τέτοια λόγια !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεια σου Στράτο!
    Δεν ξέρω αν είναι θέμα κουράγιου..:)
    Έχω όμως μια μεγάλη απορία που μου προέκυψε καθώς είμαι φέτος για πρώτη φορά στο ίδιο σχολείο για δεύτερη συνεχή χρονιά κι έχω έτσι την ευκαιρία να παρακολουθήσω..σε βάθος χρόνου την "εξέλιξη" των μαθητών!
    Πέρσι είχα τα δυο τμήματα της Β' και της Γ', σε όλα τους τα Μαθηματικά..
    Φέτος έχω την Α' και τη Γ' (που τους είχα και πέρσι). Λέγοντας λοιπόν συνεχώς στους συναδέλφους, οι οποίοι είναι περισσότερα χρόνια από μένα σ' αυτό το σχολείο κι άρα ξέρουν όλα τα παιδιά, ότι περνάω καταπληκτικά με τα παιδιά της Α', επειδή έχουν πολλή όρεξη και κάνουμε διάφορα στο μάθημα, κάποια από τα οποία κατά καιρούς γράφω κι εδώ (στην πραγματικότητα κάνουμε πολλά περισσότερα, αλλά δεν προλαβαίνω να τα γράψω όλα :)), πληροφορήθηκα ότι η φετεινή Γ' Λύκειου - το ένα τμήμα της τουλάχιστον - ήταν εξαίρετο όταν ήταν Α'!!
    Το πιστεύω ότι θα ήταν εξαίρετο, αφού το λένε οι συνάδελφοι! Ήταν...Τώρα τι γίνεται;
    Γι' αυτό αναρωτιέμαι τι συμβαίνει και χάνεται η ζωντάνια και η διάθεση των μαθητών της Α', όταν φτάνουν στη Γ'! Σίγουρα δεν φταίει μόνο ένα, φταίνε πολλά πράγματα και κάποια τα αναφέρεις κι εσύ παραπάνω.. Αλλά επίσης αναρωτιέμαι αν συζητώντας ανοιχτά - και πάντα καλοπροαίρετα - το θέμα, θα μπορούσαμε ίσως να διορθώσουμε εμείς όλα όσα είναι στο δικό μας χέρι...(και δυστυχώς δεν είναι πολλά ή αν θέλεις είναι τα λιγότερα...)
    Χθες ρώτησα στο Α1, όπου οι περισσότεροιμαθητές έχουν έναν αδερφό που είναι τελειόφοιτος ή απόφοιτος κι άρα ξέρουν, γιατί νομίζουν ότι αλλάζει η στάση των μαθητών τόσο αρνητικά από την πρώτη μέχρι την τρίτη τάξη του Λυκείου...
    Δεν φαντάζεσαι τι απαντήσεις μου δώσανε!!
    Δεν ξέρω αν είναι μόνο λόγια η όλη ιστορία, αλλά γενικά είμαι της άποψης πως για να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα θα πρέπει να τίθεται ευθαρσώς σε όλους όσους αφορά..
    Και τους μαθητές, όπως και τους καθηγητές το συγκεκριμένο πρόβλημα τους αφορά άμεσα..

    Δεν χάνω την πίστη μου, πάντως..
    Παρεμπιπτόντως να πω ότι θα προτιμούσα να μην είχα τη μισθοδοσία στο σχολείο και να επιτελούσα κατ' αποκλειστικότητα την παιδαγωγική κι εκπαιδευτική μου δουλειά, που όποιος δεν είναι δάσκολος τη θεωρεί πανεύκολο πράγμα και ... τεμπέλικο!!
    Θα χαιρόμουν πολύ, επίσης, αν διαθέταμε, ως σύλλογος, νομικό σύμβουλο ή - κι αυτό είναι σίγουρα απαραίτητο στην εποχή μας - παιδοψυχολόγο.. κι άλλα πολλά και διάφορα που δεν προβλέπει ο Νόμος, αλλά ούτε και τα κονδύλια.. :(

    Καλό σου απόγευμα και καλή δύναμη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ (ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ) ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ? ΤΟΥΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ 20ΣΑΡΙΑ Ή ΕΝΕΡΓΟΥΜΕ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΥΛΟΓΙΣΜΟ?
    ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ
    ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είτε είναι είτε όχι πανελλαδικώς εξεταζόμενο το μάθημα, εγώ προσωπικά, δεν βάζω εικοσάρια, ούτε ΚΑΙ μεγάλους βαθμούς σε παιδιά που δεν προσπαθούν και δεν αποδίδουν...
    Αλλά, στην περίπτωση που δεν είναι πανελλαδική η εξέταση ο βαθμός του γραπτού δεν είναι "άσσος", αυτή είναι η μόνη διαφορά.
    Καλή δύναμη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΑΣ, ΒΑΖΟΥΝ ΚΑΛΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΨΑΡΕΥΟΥΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ???????ΑΝ ΒΑΛΕΙ 19 ΣΕ ΕΝΑΝ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ 10 ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΘΑ ΠΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ "ΤΙ ΚΑΛΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ,ΤΑ ΕΞΗΓΕΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΗΡΑ ΚΑΛΟ ΒΑΘΜΟ.ΑΣ ΚΑΝΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επειδή δεν βγήκα σε "αναφορά"!!!
    Γιατί θα έπρεπε να αναφέρω κάθε μια από τις πιθανές περιπτώσεις; Δεν έκανα "ανάλυση" ενός προβλήματος ούτε κάποιας μορφής έρευνα επί του θέματος. Κατέγραψα τον προσωπικό μου προβληματισμό και έχοντας δώσει τη δυνατότητα για ελεύθερο σχολιασμό του κειμένου στους αναγνώστες, επιτρέπω στον καθένα να συμπληρώσει την (κόσμια) άποψή του.

    Όσο για το τι λένε οι μαθητές για τους καθηγητές, μην είσαι και τόσο σίγουρος. Υπάρχουν μαθητικά φόρουμ στα οποία έτυχε να διαβάσω σχόλια παιδιών για τους αποκαλούμενους "μαθητοπατέρες" και "μαθητομητέρες" (ξέρεις σίγουρα ποιους εκπαιδευτικούς αποκαλούν έτσι) και χάρηκα πραγματικά για την καυστική κριτική που ασκούσαν..

    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χαιρετώ. Ωραίο blog, θίγει ζητήματα που απασχολούν εκπαιδευτικούς και μαθητές. Ανάμεσα στα ερωτήματα που θέσατε κέντρισε την προσοχή μου το εξής: γιατί χάνουν την όρεξη τους οι μαθητές στην Γ. Είμαι μαθητής, καλός θα έλεγα, και πιστεύω πως ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό η Β τάξη. Θέλω να πω, στη Β τάξη, πέραν ορισμένων μαθημάτων- εξαιρέσεων, διδασκόμαστε και πολλά ανούσια- άσχετα με την ύλη της Γ (λ.χ. η φυσική). Επιπροσθέτως, υπάρχουν εκπαιδευτικοί χωρίς όρεξη για μάθημα, συμμαθητές χωρίς στόχους. Προσθέστε λίγο πολύ την ανωριμότητά μας αλλά και τις ορμόνες που τρελαίνονται... Δεν είναι δύσκολο να αποπροσανατολιστεί κανείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ :).

      Χαίρομαι πολύ που ένας μαθητής της Γ', συνειδητοποιημένος, καταθέτει την άποψή του. Μακάρι να μπορούσαμε να ανοίξουμε δημόσια συζήτηση.
      Τα θέτεις σωστά τα θέματα. Και από την πλευρά του μαθητή, (που έχει στόχους) μου φαίνεται πως το καλύπτεις.
      Εγώ, από την πλευρά του εκπαιδευτικού, κι ενώ συμφωνώ μαζί σου στο ότι το αναλυτικό πρόγραμμα δεν είναι όσο πρέπει συνεκτικό, θα διαφωνήσω στο ότι κάποια μαθήματα είναιπραγματικά ανούσια.. Θεωρώ πως έχουν ουσία, αλλά οι συνθήκες που διαμορφώνονται στην τάξη σε συνδυασμό με το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών δεν είναι κατάλληλες να αναδείξουν την ουσία όλων των μαθημάτων που διδάσκονται, πολύ δε περισσότερο επειδή όλο το βάρος-σχεδόν από όλους- πέφτει στη (θεωρητική και μόνο)προετοιμασία για τις εισαγωγικές κι εκεί χάνεται το παιχνίδι ή και το νόημα του σχολείου στο σύνολό του..
      Από την άλλη ο εκπαιδευτικός αλληλεπιδρά με την τάξη και στη Β Λυκείου, όπου οι πλειοψηφία των μαθητών αδιαφορεί για πολλά μαθήματα ο διδάσκοντας αναλώνει τον χρόνο του και την ενέργειά του στο να αναπτύσσει και να καλλιεργεί στρατηγικές επιβίωσης μέσα στην τάξη (δηλ. τρόπους για να διατηρείται κόσμιο κλίμα κλπ) και λιγότερο για να αναπτύσσει τις διδακτικές πρακτικές.
      Να σου πω για παράδειγμα, όταν διδάσκω στη Β΄ Λυκείου Ευκλείδεια Γεωμετρία που ως μάθημα έχει πολύπλευρο ενδιαφέρον, αφού θα μπορούσαμε να το επεκτείνουμε και να το διασυνδέσουμε με θέματα Ιστορίας, Λογικής, Αισθητικής, όσο και καθημερινότητας, τελικά χαλώ την καλή μου διάθεση, επειδή πρέπει να "αστυνομεύω" τους μαθητές είτε για να μη μιλούν μεταξύ τους για άσχετα θέματα είτε για να μη διαβάζουν Λατινικά και Ιστορία, επειδή "ενδιαφέρονται" μόνο για τα μαθήματα της Κατεύθυνσης...:(
      Μεγάλη στεναχώρια, κυρίως επειδή τα παιδιά δεν είναι σε θέση να καταλάβουν πόσα ενδιαφέροντα θέματα χάνουν με τη λάθος στάση τους..
      Τέλος πάντων.
      Μακάρι να είχαμε την ευκαιρία να ανοίξουμε ένα σοβαρό ειλικρινή και διαρκή διάλογο με τους μαθητές, χωρίς αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, που δεν επιφέρουν καμιά βελτίωση στην κατάσταση..

      Σου εύχομαι να πετύχεις στην πρώτη σου επιλογή..
      Αν βρεις χρόνο, κάποτε, θα ήθελα να μου πεις τι πιστεύεις πως θα βοηθούσε να βελτιωθεί η κατάσταση.

      Διαγραφή
  10. Κανένα από τα μαθήματα δεν είναι ανούσιο, εδώ συμφωνώ.Η φετινή φυσική Γ.Π. ίσως αποτελεί το πιο χρήσιμο εφόδιο για τη ζωή μας, κυρίως γιατί μας βοηθάει να καταλάβουμε το πώς λειτουργεί η τεχνολογία, κ.ο.κ.Όμως απορρίπτεται από τους μαθητές γιατί δεν σχετίζεται τόσο πολύ με την ύλη της τρίτης.
    Σχετικά με το τι πρέπει να γίνει έχουν ειπωθεί πολλά.Το σίγουρο είναι πως παλαιότερα δεν υπήρχε περίπτωση να μην προσέχει μαθητής, λόγω της τιμωρίας ή του βαθμού.Εξαναγκασμός ή όχι, ήταν αποτελεσματική μέθοδος, έως δίκαιη, από τη στιγμή που ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει.Όταν όμως ο καθηγητής χάνει τον έλεγχο και η γνώση παύει να έχει σημασία, ή μάλλον η γνώση παύει να αποτελεί θησαυρό και στόχο του μαθητή, όλα αλλάζουν.Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να περάσουμε στη σχολή κι ας είμαστε "σκράπες".Επομένως προτείνω από την πλευρά του εκπαιδευτικού αυστηρότητα (προς Θεού όχι υπερβολές!) κι από την πλευρά των μαθητών συνειδητοποίηση.Ξέρω είναι δύσκολο να ωριμάσει ένας έφηβος, όπως εγώ.Ωστόσο,με ουσιαστικό διάλογο και με τη βοήθεια της οικογένειας είναι εφικτό.
    Ανώνυμο λυκειόπαιδο της Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ! Έτσι, σωστά το λες. Η αυστηρότητα όμως απαιτεί συνέπεια και η συνέπεια απαιτεί δουλειά κι υπευθυνότητα.. :)
    Το χειρότερο όλων είναι πως από την έλλειψη της πρέπουσας αυστηρότητας δημιουργείται εσφαλμένα η αντίληψη στα παιδιά, πως όπου πάνε, όπου βρεθούν, ό,τι και να κάνουν φεύγοντας από το σχολείο θα μπορούν με λίγη γκρίνια και λίγα 'νάζια' να παίρνουν έναν...καλό βαθμό, επειδή οι καθηγητές στο Πανεπιστήμιο ή οι εργοδότες στη δουλειά θα τα αντιμετωπίζουν όπως οι καθηγητές στο Λύκειο..

    Νόμισα πως ήσουν στη Γ'.
    Σ'ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ξέχασα να επικροτήσω και την αναφορά της οικογένειας!
    Δίχως αυτόν τον παράγοντα δεν λειτουργεί ο θεσμός του σχολείου..
    Ο μαθητής διαμορφώνει τη στάση του μέσα στην οικογένειά του και την μεταφέρει στο σχολείο..
    και πάλι καλό βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Και κάτι άλλο. Νομίζω ότι το μάθημα θα γινόταν πιο ελκυστικό αν ήταν φροντιστηριακού επιπέδου. Βέβαια δεν ξέρω πόσο φροντιστηριακή θα μπορούσε να γίνει η γεωμετρία, αλλά τα μαθηματικά γενικής με καλό επίπεδο βοηθάνε. Όσο για τους θεωρητικούς ένα διαγώνισμα με δύσκολο 4ο θέμα μόνο νομίζω ότι δεν θα τους πειράζει.
    Το ίδιο πάντα λυκειόπαιδο της Β... :) Καληνύχτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φροντιστηριακού επιπέδου;
      Δηλαδή μεθοδολογία και ασκησιολογία που είναι, εν κατακλείδι, ένας τυφλοσούρτης που εκπαιδεύει, όσους έχουν τη διάθεση να εκπαιδευτούν, αποκλειστικά και μόνο στη διαδικασία, αφήνοντας στο μεγαλύτερο βαθμό απ'έξω την κατανόηση και την εννοιολογική προσέγγιση;
      Δεν θα με βρεις σύμφωνη σ' αυτό. :)
      Μετά από είκοσι χρόνια στα φροντιστήρια με αποκλειστικό ρόλο να παρέχω κονσερβαρισμένη γνώση στους υποψήφιους, έχω τη δυνατότητα να ξέρω περισσότερα για τους σκοπούς που εξυπηρετεί το μάθημα του σχολείου :))Ή που πρέπει να εξυπηρετεί, έστω..
      Είναι αναγκαία μια σε βάθος πρροσέγγιση, που δεν αρκείται στη φροντιστηριακή μεθοδολογία, και δίνει τη δυνατότητα για σφαιρική αντιμετώπιση της γνώσης.
      Ίσως δεν θα ξέρεις ότι πολλοί υποψήφιοι δεν κατόρθωσαν να λύσουν πέρυσι το τέταρτο θέμα της Φυσικής, επειδή δεν γνώριζαν επαρκώς την Ευκλείδεια Γεωμετρία. !:))
      Ένα λάθος που κάνουν συχνά οι μαθητές είναι να πιστεύουν πως έχουν την προαπαιτούμενη γνώση και την εμπειρία για να κρίνουν τι είναι ωφέλιμο και τι όχι.
      Πρώην μαθητές μου, που ως υποψήφιοι αμφισβητούσαν αυτά που σου λέω τώρα και με ανάγκαζαν συχνά να λέω τα ίδια και τα ίδια πιέζοντάς τους να ασχοληθούν με όσα αυτοί θεωρούσαν άχρηστα κι εγώ όχι, ως φοιτητές αργότερα με ευχαρίστησαν που τους είχα πιέσει (με ό,τι μπορεί να σημαίνει για μένα αυτό..επιπλέον ενέργεια, κούραση κλπ..)

      Καλό βράδυ.
      Κι άνοιξε τους ορίζοντές σου.
      Η γνώση δεν παζαρεύεται..

      Διαγραφή
  14. Φροντιστηριακό μάθημα δεν συνεπάγεται στείρα παροχή συμπυκνωμένων γνώσεων. Κακός που δεν το διασαφήνισα. Πιστεύω ότι ο στόχος του φροντιστηρίου θα έπρεπε εν τέλει να είναι η τακτοποίηση γνώσης (όχι μεθοδολογίες αλλά επαναλήψεις), η διαρκής εξέταση μέσω ασκήσεων (και για την αξιολόγηση των μαθητών και για να βρίσκονται σε εγρήγορση οι μαθητές) με απώτερο σκοπό την ενεργοποίησή των, ώστε να μάθουν να σκέφτονται κι όχι να παπαγαλίζουν.Κοινώς όσες περισσότερες ασκήσεις λύνουμε τόσο το καλύτερο, γεγονός που απουσιάζει από το σύγχρονο σχολείο, διότι μια συντριπτική πλειονότητα καθηγητών αρκείται στο σχολικό βιβλίο.
    Να προσθέσω πως έχω επίγνωση της εμπειρίας σας και της εμβάθυνσης στο αντικείμενο σας (το καταλαβαίνω από τα κείμενα που δημοσιοποιείτε).Εξάλλου, η γνώση έχει τις ρίζες της στην αντίληψή μας- Λεονάρντο ντα Βίντσι.
    Καληνύχτα, Λυκειόπαιδο της Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για το χρόνο που διαθέσατε, νομίζω πως έμαθα αρκετά. Παραμένω ένθερμος fan του blog σας,
      λυκειόπαιδο της Β. :)

      Διαγραφή
    2. Κι εγώ σε ευχαριστώ τόσο για το ότι διαβάζεις αυτά που γράφω όσο και για το ότι μπήκες στον κόπο να τα σχολιάσεις!
      Συμφωνώ με πολλά από αυτά που έγραψες χθες, ειδικά με αυτό:
      "Πιστεύω ότι ο στόχος του φροντιστηρίου θα έπρεπε εν τέλει να είναι η τακτοποίηση γνώσης (όχι μεθοδολογίες αλλά επαναλήψεις), η διαρκής εξέταση μέσω ασκήσεων (και για την αξιολόγηση των μαθητών και για να βρίσκονται σε εγρήγορση οι μαθητές) με απώτερο σκοπό την ενεργοποίησή των, ώστε να μάθουν να σκέφτονται κι όχι να παπαγαλίζουν"

      Υπό αυτήν την έννοια μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει σε ένα πρώτο επίπεδο και το σχολείο, σε ένα δεύτερο επίπεδο, όμως, πρέπει να κάνει οριζόντια διασύνδεση των γνώσεων. :)

      Όμως όταν σήμερα είπα στους μαθητές μου στην Α' Λυκείουν να προσέξουν το θεώρημα που επρόκειτο να τους αποδείξω, επειδή θα τους βάλω τεστ πάνω σε αυτό, διαμαρτυρήθηκαν εντονότατα. "Αμάν, κυρία, όχι όλο τεστ.."
      Κάθε φορά πρέπει να χάνω χρόνο για να τους εξηγώ πως αφενός το να γράφουν τεστ τους βοηθάει να οργανώνουν τις γνώσεις τους, να αυτοελέγχονται, να μη δίνουν σαφή εικόνα για το τι κατανόησαν και τι παρανόησαν και αφετέρου για μένα αντικειμενικά τα τεστ είναι περισσότερος χρόνος δουλειάς και δεν υπάρχει λόγος να τα επιθυμώ για προσωπικούς λόγους :))) Άντε να εξηγήσεις τα αυτονόητα..
      Χθες σε μια ανάλογη διαμαρτυρία τους είπα πως θα ήθελα να διαβάσουν τα σχόλια που γράφει ένας συνειδητοποιημένος μαθητής στο blog μου :)
      Μακάρι να μπορούσαν οι μεγαλύτεροι μαθητές να νουθετούν τους μικρότερους.. :)

      Και πάλι σε ευχαριστώ για τα σχόλια
      Παραμένω στη διάθεσή σου. :)

      Διαγραφή
    3. διορθώνω:
      αντί για "να μη δίνουν σαφή εικόνα.."
      σε "να μου δίνουν σαφή εικόνα.." :))

      αν δεν έχουμε σαφή εικόνα πώς θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε;

      Διαγραφή