Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

ΟΙ "ΚΑΛΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ" στην κορυφή του παγόβουνου!

Όταν μπαίνει κανείς το πρωί της Τσικνοπέμπτης  να κάνει Άλγεβρα σε τμήμα της Β' Λυκείου, μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με τις πλέον περίεργες  και χιουμοριστικές καταστάσεις, όπως αυτή, για παράδειγμα, στην οποία βρέθηκα εγώ σήμερα, αμέσως μόλις δρασκέλισα την πόρτα του Βx! Γενικά είναι ασύνηθες το φαινόμενο της κατάμεστης αίθουσας στις 8.15 το πρωί σε ένα τμήμα της Β΄ Λυκείου, ανεξάρτητα από το διδασκόμενο μάθημα. Εντούτοις, σήμερα ήταν και οι τριάντα εκεί.  Απαξάπαντες! Και μάλιστα δέκα από τους τριάντα, μεταξύ των οποίων και οι μαθητές με το ελάχιστο δυνατόν ενδιαφέρον για το μάθημα της  Άλγεβρας, είχαν μεταμφιεστεί σε "καλούς μαθητές"  της δεκαετίας του 70!! Γυαλάκια στρογγυλά, πουκαμισάκια εφαρμοστά με καρό ντεσέν , κουμπωμένα μέχρι τον γιακά, παντελόνια με γραμμή ξεχασμένη από καιρό, ζώνες παλαιικές, τιράντες, γραβατούλες κι άλλα τινά αξεσουάρ που δεν συνηθίζουν να συμπεριλαμβάνουν στο βεστιάριο τους οι σύγχρονοι μαθητές,  είχαν καταφέρει να μεταμορφώσουν την εικόνα της τάξης. Πολύ δε περισσότερο που αυτοί οι μεταμφιεσμένοι μαθητές είχαν αλλάξει ολοσχερώς τη συνήθη διάταξη των καθισμάτων και είχαν καταλάβει τα πλέον κεντρικά θρανία, στα οποία κάθονταν άκαμπτοι, αμίλητοι, σοβαροί και με χέρια σταυρωμένα!!
Μου ήρθε να .... σταυροκοπηθώ από  έκπληξη, αντικρύζοντας το ασύνηθες μαθητικό μου κοινό :) Τελικά, χωρίς  να επικαλεστώ τον Χριστό και τον Απόστολο σταυροκοπούμενη μπροστά στο απίθανο θέαμα, ξέσπασα σε γέλια  τόσο τρανταχτά, που φάνηκε να ξαφνίαζουν ακόμη και τους δέκα μεταμφιεσμένους που τα είχαν προκαλέσει. Κι όσο εγώ συνέχιζα να γελάω δυνατά τόσο οι δέκα μεταμφισμένοι σφίγγονταν ακόμη περισσότερο στην ούτως ή άλλως ασφυκτική περιβολή τους και άλλο τόσο χαλάρωναν οι υπόλοιποι είκοσι, κάποιοι από τους οποίους φορούσαν μικρές κορώνες ή αυτάκια ή γιρλάντες ή είχαν περιοριστεί να βάψουν απλώς περίεργα τα πρόσωπά τους για να συμμετέχουν κι αυτοί ψυχή τι και σώματι στο εθιμοτυπικό της Τσικνοπέμπτης.
Ταλαντεύτηκα προς στιγμήν στο πώς θα έπρεπε να διαχειριστώ τον χρόνο μου, που ούτως ή άλλως δεν αρκεί για να διδάξουμε όλα όσα πρέπει, ακόμη και στην Άλγεβρα της Β' που έχει μειωθεί αλόγιστα.. Όμως το να επιβάλω στους "καλούς μαθητές" του ΄70  το τυπικό αλγεβρικό μάθημα, που είχα σχεδιάσει το 2012 και που προέβλεπε τις αντίστροφες εξισώσεις, μου φάνηκε εντελώς παράτερο τόσο με το σκηνικό όσο και με τις προσδοκίες των μεταμφιεσμένων παιδιών. Έτσι, αφού κάποτε σταμάτησα να γελώ και σοβαρεύτηκα και αφού τους επικρότησα αρκούντως για τις ενδυματολογικές τους επιλογές, για τις στυλιστικές τους δεξιότητες, αλλά και για την ιδιαίτερα σοβαρή και καθώς πρέπει  στάση τους στο μάθημα, ζήτησα στη συνέχεια να ασχοληθούμε με ένα πολύ ενδιαφέρον και διδακτικά χρήσιμο πρόβλημα. Συγκεκριμένα τους ζήτησα να διαβάσουν στη σελίδα 155 του βιβλίου τους την άσκηση 8.

Ο ήλιος ενός πλανητικού συστήματος με την πάροδο του χρόνου γίνεται άλλοτε θερμότερος και άλλοτε ψυχρότερος. Έχει εκτιμηθεί ότι η θερμοκρασία Τ σε βαθμούς Κελσίου στην επιφάνεια ενός πλανήτη του συστήματος, μετά από x εκατομμύρια χρόνια θα είναι: T=10x3-100x2+270x-180.

i) Μετά πόσο χρόνο θα έρθει το τέλος των παγετώνων του πλανήτη;
ii) Πότε θα αρχίσει ο επόμενος παγετώνας και πόσο θα διαρκέσει;  

Κάποιοι, ελάχιστοι, σήκωσαν το χέρι για να πουν πώς θα λύσουμε την άσκηση, αλλά οι περισσσότεροι έμοιαζαν συνοφριωμένοι. Πρόσεξα τους δέκα μεταμφιεσμένους μαθητές που διάβαζαν προβληματισμένοι την εκφώνηση. "Πραγματικά έχουν μπει στο πετσί του ρόλου που υποδύονται", σκέφτηκα και, για να αφήσω χρονικά περιθώρια σε όλους να σκεφτούν τη λύση της άσκησης, πρότεινα να απαντήσουμε αρχικά σε κάποια έμμεσα, πλην καίρια και βοηθητικά, ερωτήματα που προέκυπταν από την εκφώνηση. 
"Από πού προκύπτει η πληροφορία πως στον πλανήτη επικρατεί τώρα παγετώνας;" Φανταζόμουν πως θα σηκωθούν όλα σχεδόν τα χέρια για να δώσουν τη σωστή απάντηση. Ένα δυο χέρια μόνο σηκώθηκαν και οι απαντήσεις τους ήταν περίπλοκες και λανθασμένες, όπως "επειδή οι δύο όροι είναι θετικοί και οι άλλοι δύο αρνητικοί"!
 Η αλήθεια είναι ότι στη Β' Λυκείου ακολουθώ κι εγώ, όπως οι περισσότεροι διδάσκοντες, το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών, το οποίο εκ των πραγμάτων δεν ρίχνει το βάρος στην επίλυση προβλημάτων, αλλά περιορίζεται, όπως ακριβώς και το σύνολο των προγραμμάτων, στη διδασκαλία ενός στεγνού φορμαλισμού που δεν αντιστοιχεί σε καταστάσεις και δεν αντλεί νόημα από κάποιο ρεαλιστικό πλαίσιο, στο επίπεδο τουλάχιστον που αυτό είναι εφικτό. 
Ωστόσο, επειδή  είχα κάνει στις 2 του Φλεβάρη αναλυτικά στην τάξη το πρόβλημα 9 της σελίδας 80, με το παγόβουνο που λιώνει, και δεδομένου ότι εννοιολογικά τα δύο προβλήματα ήταν της  ίδιας περίπτωσης, φαντάστηκα ότι οι παγετώνες θα ήταν για τους μαθητές μου παιχνιδάκι. Δυστυχώς αποδείχτηκε πως δεν ήταν. Ευτυχώς προκάλεσαν μια εκτενή συζήτηση για το τι σημαίνει "μαθηματικό μοντέλο" και πώς οι επιστήμονες μοντελοποιούν, μέσω προσεγγίσεων,  επιδιώκοντας να κάνουν προβλέψεις, απαραίτητες για τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.
--------------------------------------------------------------------------
....Βέβαια στην επιστημονικά ενδεδειγμένη ορθότητα των αποφάσεων παρεμβαίνουν συνήθως μείζονα οικονομικά συμφέροντα ή ελάσσονες πολιτικοί και στρεβλώνουν τους ορθολογικούς νόμους και τους ασφαλείς κανόνες, δημιουργώντας προβλήματα. Το χειρότερο όλων δε είναι πως  τα εν λόγω προβλήματα συχνά δεν γίνονται αντιληπτά στο σύνολό τους, όπως ακριβώς και τα παγόβουνα, στα οποία διακρίνει κανείς μόνο την κορυφή, που είναι το 10% του συνολικού όγκου τους. Και αλίμονο δηλαδή, αν δεν βρεθεί ένα ικανό "μάτι" να μετρήσει τον κίνδυνο και να κάνει κάποια διορθωτική παρέμβαση ή έστω..ερμηνευτική διόρθωση...τροπολογία..ή όπως αλλιώς τα λένε οι νομικοί :)
Αυτά τα τελευταία, περί πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων δεν τα συζητήσαμε στην τάξη, επειδή στο μεταξύ χτύπησε το κουδούνι (το οποίο μας κόβει πάντα στο καλύτερο :) ), αλλά τα σκεφτόμουν εγώ στο διάλειμμα, ως συνέχεια του μαθήματος που έγινε λόγω της μεταμφίεσης δέκα μαθητών σε "καλούς μαθητές", οι οποίοι μπαίνοντας στο πετσί του ρόλου τους παρακολούθησαν, ανέλπιστα,  συγκεντρωμένοι και σοβαροί  το "προσαρμοσμένο" στις ανάγκες της περίστασης μάθημα της Άλγεβρας. 
Και ήταν σαν να είχαν αντιληφθεί ξαφνικά, έτσι ντυμένοι με τις φαιδρές τους παλιομοδίτικες αμφιέσεις, πως πρέπει, επιτέλους, όλοι μας να σοβαρευτούμε, επειδή διαπιστωμένα πλέον δεν βρισκόμαστε  πάρα μόνο στην κορυφή ενός θεόρατου και πολύ επικίνδυνου παγόβουνου, που είναι πιθανόν ότι ξεκίνησε την πορεία του εκεί κάπου μετά το ΄70!
-------------------------------------------------------------------------------
Να συμπληρώσω δε το σχόλιο της απουσιολόγου, όταν μου έφερε να υπογράψω το απουσιολόγιο:
"Πρώτη φορά, κυρία, την πρώτη ώρα είναι όλοι παρόντες!"
"Νομίζω πως στο εξής σε κάθε μάθημα θα πρέπει εκ περιτροπής οι μισοί μαθητές να μεταμφιέζονται σε "καλούς μαθητές", της απάντησα, χωρίς να αστειεύομαι ...
--------------------------------------------------------------------------------
[Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη εξαιρετικά στους δέκα! ]



4 σχόλια:

  1. Ελάτε , σας παρακαλώ , και στο σχολείο μας να περιγράψετε το περιστατικό !!
    Γιατί εκεί μένουμε στους τύπους επιπλήττοντας μαθητές που απλά φορούν ένα καπέλο .................

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λατρεύω να κάνω μάθημα Τσικνοπέμπτη και να αφήνω τους άλλους συναδέλφους να αναρωτιούνται πώς μπορώ και το κάνω εν μέσω καπέλων και βαμμένων προσώπων. Απλό, τους απαντώ, μεταμφιέζομαι κι εγώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από όσο γνωρίζω κι εσύ, όπως ακριβώς κι εγώ, "μεταμφιέζεσαι" κάθε φορά που θέλεις να κάνεις τα ήδη ελκυστικά μαθηματικά, ακόμη πιο ελκυστικά! Σωστά;

      Διαγραφή