Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Γι' αυτό θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό...

Συνηθίζω να λέω ότι συχνά με ενθουσιάζει η σχολική τάξη..και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, επειδή κάνει τη δουλειά που κάνει!! :)) Αυτό που δεν συνηθίζω να λέω είναι ότι μερικές φορές  ενθουσιάζομαι  τόσο που πιστεύω ότι έχω φτάσει στο μέγιστο του δυνατού ενθουσιασμού και πως δεν θα έχω ξανά ανάλογη εμπειρία μέσα σε μια σχολική τάξη!!! Ευτυχώς όμως τα γεγονότα με διαψεύδουν και σε ένα άλλο μάθημα, σε μια άλλη στιγμή, πιθανόν σε ένα άλλο σχολείο, μια άλλη σχολική χρονιά, δημιουργείται  πάλι αυτό το μαγικό κλίμα που μόνο μέσα σε μια σχολική τάξη μπορεί να δημιουργηθεί και που δεν υπάρχουν λέξεις ικανές να το περιγράψουν, για να το μεταφέρουν έξω από τον χώρο που το προκαλεί και πέρα από τους ανθρώπους που το βιώνουν!
Πώς λοιπόν να μη με θεωρώ τυχερό άτομο, όταν έχω την ευκαιρία να βρίσκομαι ανάμεσα σε δεκαπεντάχρονα παιδιά, που παρόλες τις δυσκολίες της εποχής μας, δεν χάνουν -με ελάχιστες εξαιρέσεις- το κέφι τους, την βαβουριάρικη διάθεσή τους και τη γελαστή τους μουρμούρα, η οποία μάλιστα γίνεται πάντοτε πολύ πιο δυνατή, και ενίοτε ενοχλητική, όταν πλησιάζουν διακοπές;
Κάθε φορά, σε κάθε σχολείο που μέχρι τώρα έχω πάει, αρκετές μέρες πριν από τις διακοπές, αρχίζουν να διατυπώνονται ερωτήσεις όπως: "τι θα κάνουμε την τελευταία μέρα, κυρία;" ή "την τελευταία μέρα, κυρία, θα κάνουμε κανονικό μάθημα;" ή "δηλαδή θα κάνουμε όλες τις ώρες, σοβαρά μιλάτε;".
Πώς έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι η τελευταία εργάσιμη μέρα είναι κάτι σαν... αργία δεν έχω καταλάβει! Αυτό που έχω καταλάβει όμως είναι ότι κάποιες από τις αντιλήψεις και τις πεποιθήσεις των παιδιών με κατάλληλη αντιμετώπιση ανατρέπονται. Μια ανατροπή είναι το να κάνουμε κανονικό(τατο) μάθημα την τελευταία μέρα, πριν τις διακοπές, και μάλιστα μέχρι και την 6η ώρα, όχι μόνο αδιαμαρτύρητα, αλλά  με χαρά, με ενθουσιασμό και με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας! Αν ρωτήσετε: "Είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο;" Θα απαντήσω: "Ναι, είναι!", επειδή απλά είναι δυνατόν και
επειδή μου αρέσει να συμβαίνει. :) Για να σας πείσω, θα μπορούσα να σας παραπέμψω στο τελευταίο μάθημα της Άλγεβρας, και να ισχρυριστώ πως κάθε "τελευταίο μάθημα" έχει τη δική του γοητεία, αλλά, αντί αυτού, θα αρκεστώ στο να επικαλεστώ τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο σχολείο μας σήμερα και που δεν διαφέρουν και πολύ από αυτά που έγιναν σε άλλα σχολεία.
Πρώτη και δεύτερη ώρα εκκλησία. Επιστροφή στο σχολείο στις 10.00 και κατευθείαν στην τάξη για την τρίτη ώρα. Ώρα, λοιπόν, να αρχίσει το μάθημα! Στο δικό μου πρόγραμμα Άλγεβρα Α' Λυκείου, τρία τμήματα στη σειρά! 3η, 4η, 5η ώρα! Τι ωραία, τι καλά! Από τα πιο χαριτωμένα για μένα και, μάλλον, από τα πιο δύσκολα για τους περισσότερους νεαρούς μαθητές αντικείμενα. Πολύ περισσότερο δε που το κομμάτι της εισαγωγικής άλγεβρας το έχουμε ολοκληρώσει και μπήκαμε ήδη στις συναρτήσεις. Ευτυχώς οι διακοπές του Πάσχα ήρθαν ακριβώς τη στιγμή που θα πρέπει ο κάθε μεθοδικός μαθητής να βρει τον κατάλληλο χρόνο για  να αναστοχαστεί τι έχει διδαχτεί μέχρι τώρα και να βάλει τις γνώσεις του σε τάξη και σειρά, αρκεί, βέβαια να ξέρει πώς να το κάνει σωστά..Κι επειδή διαπιστώνω πως υπάρχουν μαθητές που, ενώ θέλουν, δεν γνωρίζουν  πώς πρέπει να κάνουν σωστά την επανάληψή τους, βοηθάω λέγοντας: "Πώς και τι θα διαβάσετε αυτές τις μέρες... μπλαμπλαμπλα...και για να βοηθήσω, ακόμη περισσότερο, σας λέω πως όταν επιστρέψουμε από τις διακοπές θα γράψουμε ένα τεστάκι στην Άλγεβρα, έτσι μόνο και μόνο για να έχετε ένα ισχυρό κίνητρο για την επανάληψή σας"!
 Ύστερα για να τους αποδείξω πως ακόμη και οι πιο "γεροί" και με αυτοπεποίθηση μαθητές θα πρέπει με σοβαρότητα να αναστοχαστούν τα όσα διδάχτηκαν για τους πραγματικούς αριθμούς μέχρι εδώ είπα το εξής:
"Ας υποθέσουμε ότι μπαίνει τον Σεπτέμβριο ο καινούριος σας μαθηματικός και για να "διαγνώσει" το επίπεδό σας σας δίνει ένα τεστάκι όπου, μεταξύ άλλων, γράφει:
 'αν α<β και γ>0 =>.............................  Συμπληρώστε με μια πρόταση, όποια θέλετε, αρκεί να είναι σωστή'. Τι θα γράφατε;"
Ένας δυο απάντησαν πως θα έγραφαν "Καλή σχολική χρονιά"! Δεν λείπει το χιούμορ απ' τα παιδιά. :)

Ακούστηκαν προτάσεις πολλές. Τις κατέγραφα όλες ασχολίαστα στον πίνακα και, για να κρατώ την αγωνία στο αποκορύφωμα, σημείωνα δίπλα σε κάθε μια Σ  Λ... Όταν εξαντλήθηκαν οι ιδέες, ή  και λίγο νωρίτερα, τα ίδια τα παιδιά άρχισαν μόνα τους να συζητούν για το ποιες είναι σωστές και ποιες λάθος. Πολλές φορές σκέφτομαι πόσο κρίμα είναι που δεν μπορώ να κρατώ ηχητικά ντοκουμέντα από τις μεταξύ τους συζητήσεις. Είναι πολύ αποκαλυπτικές και δείχνουν τι έχουν κατανοήσει και τι έχουν παρανοήσει.
Το ίδιο μάθημα-πείραμα επανέλαβα στα άλλα δύο τμήματα της Α', όπου μπήκα στη συνέχεια. Τα αποτελέσματα διέφεραν, όπως και τα ποσοστά επιτυχίας.
Για να μην περιγράψω τι προέκυψε παραθέτω φωτογραφίες που τράβηξα από τους πίνακες, για όποιον ενδιαφέρεται να εξετάσει τις προτάσεις των μαθητών.
Υπενθυμίζω ότι όλες οι "προτάσεις" για τη συμπλήρωση της υποτιθέμενης άσκησης του υποτιθέμενου καινούριου τους μαθηματικού, τον οποίον φανταστήκαμε ψηλό και με μουστάκι :), έγιναν από τα παιδιά κι εγώ απλώς τις έγραψα στον πίνακα, χωρίς καμιά δική μου παρέμβαση, σχόλιο ή διόρθωση, παρά μόνο στην τελική συζήτηση για την επιλογή του  Σ  ή του Λ, κι εφόσον υπήρχαν δύο ομάδες που διαφωνούσαν μεταξύ τους. Αυτό όμως συνέβη ελάχιστες φορές, επειδή με τη συζήτηση που έκαναν  αναγκάζονταν να θυμηθούν και να αναφέρουν τις ιδιότητες της διάταξης των πραγματικών αριθμών και έτσι κατάφερναν να επιχειρηματολογήσουν και να πείσουν όσους είχαν αμφιβολίες, για την ορθότητα ή μη της κάθε πρότασης.






Η πρόταση  " α > 0 " που υπάρχει στον τρίτο πίνακα μας ανάγκασε να αυξήσουμε τις επιλογές των απαντήσεων συμπεριλαμβάνοντας μεταξύ των "Σ" και "Λ", το "Α" για να δηλώσουμε το "δεν γνωρίζω/δεν απαντώ" ή το "άκυρο", όπως προτίμησαν να το πουν  τα παιδιά.
Στον ίδιο πίνακα στην πρόταση " α/γ<β/γ " την απάντηση  έδωσε μια μαθήτρια της Γ' Γυμνασίου, η Κική, την οποία φιλοξενήσαμε σήμερα στην τάξη μας και η οποία εγκλιματίσθηκε αμέσως και σήκωνε το χέρι της για να συμμετάσχει ισότιμα με τους μαθητές του Α6 στο μάθημα.
Η Κική μας είπε ότι:  "Η πρόταση " α/γ<β/γ " είναι αληθής επειδή τα δυο κλάσματα έχουν τον ίδιο παρονομαστή, άρα θα είναι μικρότερο αυτό που έχει τον μικρότερο αριθμητή"!
Στο προηγούμενο τμήμα, η αλήθεια της πρότασης αυτής προέκυψε με την αιτιολογία πως  πολλαπλασιάστηκαν τα δυο μέλη της ανισότητας  α<β με τον θετικό αριθμό 1/γ, η οποία είναι γνωστή ιδιότητα της διάταξης!
Κάθε ηλικία, τελικά, έχει τη δική της οπτική και τη δική της προσέγγιση. Και το κάθε παιδί έχει τη δική του τακτική.  Ακόμη κι όταν πιστεύει πως μια μέρα πριν αρχίσουν οι διακοπές θα πρέπει να μην κάνουμε μάθημα...Ακόμη και τότε μπορεί να πειστεί πως τις εργάσιμες μέρες οφείλουμε να εργαζόμαστε.. Και όταν πειστεί, εργάζεται υποδειγματικά, έτσι όπως εργάστηκαν όλοι οι μαθητές σήμερα, ακόμη και την 6η ώρα, στο μάθημα της Γεωμετρίας.
Η αλήθεια είναι πως την τελευταία ώρα είχε δυσκολέψει αρκετά η κατάσταση και δεν υπήρχε η αυτοπειθαρχία των προηγούμενων ωρών, πόσο μάλλον που το συγκεκριμένο τμήμα είχε ήδη κάνει μαζί μου μάθημα δυο ώρες πριν..
Παρόλα αυτά ζήτησα να ασχοληθούν με μια άσκηση της οποίας την εκφώνηση έγραψα στον πίνακα..
"Αν τα μέσα Κ, Λ, Μ, Ν ενός τετραπλεύρου ΑΒΓΔ είναι κορυφές τετραγώνου, τότε θα είναι και το ΑΒΓΔ αναγκαστικά τετράγωνο;"
Δεν ήλπιζα πως στις 13.00, και περιμένοντας το τελευταίο κουδούνι, πριν από τις διακοπές του Πάσχα, θα καταφέρναμε να δώσουμε απάντηση σε μια άσκηση που απαιτεί αρκετή αυτοσυγκέντρωση, αλλά τα γεγονότα, προς ευχάριστη έκπληξή μου,  με διέψευσαν  :)
Ενώ είχα αρχίσει να σκέφτομαι να τους  "χαρίσω" το τελευταίο δεκάλεπτο, για να συζητήσουμε γενικώς και αορίστως μέχρι το σχόλασμα, η  Μ και ο Χ, με ρώτησαν αν μπορούν να μας δείξουν στον πίνακα τον τρόπο με τον οποίον έλυσαν την άσκηση !


Και φυσικά περιχαρής τους έδωσα  το λόγο!
Πιστεύω πως όταν κάποιος που δουλεύει, προσπαθώντας να βρει τη λύση,  καταφέρνει να βρει μια λύση και θέλει να τη μοιραστεί με τους άλλους, πρέπει  να μπορεί να το κάνει ανεμπόδιστα!
Αν όχι, τότε πώς  θα βιώσουμε τη γοητεία της κοινής προσπάθειας, του κοινού στόχου, της κοινής ελπίδας; Και πού αλλού μπορούν  όλα αυτά να βιωθούν από τόσους διαφορετικούς ανθρώπους ταυτόχρονα, και  με τόση ανιδιοτέλεια και τέτοιον αυθορμητισμό, αν όχι μέσα σε μια σχολική τάξη;

Ακόμη κι αν η λύση είναι ατελής, η χαρά και η πληρότητα που εισπράττει ο καθηγητής από την προθυμία  και την προσπάθεια των μαθητών του είναι μεγάλη...
Πώς, λοιπόν, να μην θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, όταν έχω τη δυνατότητα να ζω κάτι σαν κι αυτό;

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ σε όλους.


15 σχόλια:

  1. οταν η σχολικη ταξη ξεφεύγει απο τη μονόπλευρη, μονόδρομη αυθεντικότητα και καταλήγει αλληλεπίδραση, γίνεται τόπος ευφορίας..
    Καλό Πάσχα και τα συγχαρητήρια μου για μια ακομη φορά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό Πάσχα
      και σε ευχαριστώ πολύ για μια ακόμη φορά! :)

      Διαγραφή
  2. Και θα προσθέσω Κατερίνα, πως είναι κρίμα όταν υπάρχουν καθηγητές με όρεξη και μεράκι και μαθητές που θέλουν να μάθουν, η δημόσια και δωρεάν παιδεία να μην προσφέρει όλες τις σύγχρονες δυνατότητες.
    Παρόλο που δε δουλεύω σε δημόσιο σχολείο, οι εικόνες του πίνακα με κιμωλία από τη μία μου θύμισαν τα παιδικά μου χρόνια, αλλά από την άλλη με έκαναν να εκτιμήσω τον διαδραστικό που τόσο έχω αφορίσει μέσα στη χρονιά.
    Αν δηλαδή σε ανθρώπους που ασχολούνται με το μάθημα και αποδεδειγμένα έχουν επαφή με την τεχνολογία έδιναν τη δυνατότητα να έχουν όλα τα σύγχρονα μέσα, πόσων ακόμα παιδιών θα κερδίζαμε το ενδιαφέρον?
    Καλή συνέχεια στο όμορφο έργο σου.

    Καλό Πάσχα με υγεία πάνω απ'όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Φώτη.
      Η αλήθεια είναι πως και λίγες από τις σύγχρονες δυνατότητες να μας παρείχε η δημόσια και δωρεάν παιδεία θα μπορούσε να λειτουργήσει με περισσότερη ωφέλεια όλο το σύστημα!
      Ειδικά στο project που προστέθηκε από φέτος ως υποχρεωτικό σε όλους τους μαθητές μάθημα να δεις τι γίνεται!
      Χαμός! Όχι σύγχρονες δυνατότητες δεν υπάρχουν, αλλά ούτε καν στοιχειώδεις δυνατότητες!!! Να δούμε πού θα πάει..
      (κουβαλάω βιβλία από τη δική μου βιβλιοθήκη και τον υπολογιστή μου, κάθε Τετάρτη στο σχολείο, για να κάνω το project με τα παιδιά...κι άλλοι συνάδελφοι κουβαλάνε διάφορα σαν και μένα.. Κάποιοι αγοράζουν διάφορα ψιλοπράγματα.. Πού θα πάει;; Ας είναι..)

      Καλή συνέχεια και στη δική σου προσπάθεια.
      Καλό Πάσχα με υγεία και με κάθε ευκολία.

      Διαγραφή
  3. Η χαρά του εκπαιδευτικού δεν είναι να ανακαλύπτει καινούρια πράγματα μέσα από την ίδια -κάθε χρονιά-διδασκόμενη ύλη..αλλά ν'ανοίγει κάθε χρόνο με την ίδια ύλη, νέους ορίζοντες...νέους δρόμους..σε διαφορετικούς κάθε χρονιά ....εγκεφάλους.Καλό Πάσχα σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολυ καλα τα γραφεις Κατερινα!!!

    Αλλωστε αν την τελευταια μερα δεν γινοταν μαθημα αυτοματως η προτελευταια θα γινοταν η τελευταια μερα μαθηματος και επομενως δεν θα "επρεπε" να γινει μαθημα κοκ!!
    Οπως ακριβως στο γνωστο ανεκδοτο με τον Τοτο:
    Ρωταει ο Τοτος τον μπαμπα του:
    -Μπαμπα, πιο ειναι το πιο επικινδυνο βαγονι σε ενα τρενο;
    -Το τελευταιο παιδακι μου...
    -Ε,και γιατι τοτε δεν το καταργουν;;;;
    Επισης παρομοια "παραλογη" λογικη υπαρχει και στην φραση οτι μεσα στην εβδομαδα (ή ακόμα και μεσα στο τριμηνο) θα γραψετε ΑΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΟ διαγωνισμα. Αφου ειναι απροειδοποιητο δεν γινεται να το γραψουν την τελευταια μερα του τριμηνου γιατι τοτε θα ειναι προφανες και αρα προειδοποιημενο!!Ουτε ομως και την προτελευταια μερα μπορουν να το γραψου γιατι και παλι θα ειναι προφανες και αρα προειδοποιημενο(αφου η τελευταια μερα αποκλειεται για ολους τους ορθολογικα σκεπτομενους μαθητες)!!!Επαγωγικα καταληγουμε οτι μπορουν να γραψουν το διαγωνισμα του πρωτου τριμηνου μονο την ημερα του αγιασμου!!!

    ...Νομιζω οτι εχω αρχισει να ξεφευγω απο την ουσια και οτι χρειαζομαι διακοπες!!!
    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή σου μέρα Διαμιανέ!

      κι εσυ τα γράφεις επίσης πολύ καλά!!!
      Κάθε φορά που αρχίζουν να γκρινιάζουν οι μαθητές για την "τελευταία μέρα των μαθημάτων", σκέφτομαι αυτά που περιγράφεις! Όλα συνοψίζονται στο παράδοξο του "οι έσχατοι έσσονται πρώτοι", όπως το περιγράφοι ο Gardner και το αντιγράφω εγώ στην ανάρτηση
      κατά το δοκούν

      Σε ευχαριστώ πολύ Δαμιανέ για το σχόλιο και για τις ευχές!
      Σίγουρα χρειαζόμαστε διακοπές.
      Καλό Πάσχα, με ορθολογικές και όχι παράδοξες...επιλογές :)))
      φιλιά

      Διαγραφή
    2. διόρθωση: "όπως το περιγράφει" κι όχι "όπως το περιγράφοι"!!

      Διαγραφή
  5. Χρόνια πολλά! :)

    Σήμερα βρήκα το blog σας και διάβασα αρκετές αναρτήσεις...
    ένα έχω να πω : είμαι 1ετής φοιτήτρια φιλολογίας κι ελπίζω να γίνω κάποτε σαν εσάς! :)

    Μπράβο σας!

    Όλα θα ήταν πολύ διαφορετικά στις σχολικές τάξεις, αν υπήρχαν περισσότεροι τέτοιοι καθηγητές... αλλά δυστυχώς...

    Βέβαια, η κύρια ευθύνη ανήκει στο κράτος, στο εκπαιδευτικό σύστημα δηλαδή, αλλά είναι και ορισμένοι καθηγητές που έχουν εντελώς αφεθεί στη τύχη τους. Δεν κατανοούν το ότι έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ψυχές. Φέρονται λες και δουλεύουν σε δημόσια υπηρεσία. Να κάνουν το 7ωρο και να πάνε στα σπίτια τους..
    Κρίμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γεια σου Δανάη!!

    Σε ευχαριστώ πολύ για τα τόσο όμορφα λόγια σου.
    Αν θέλεις τη γνώμη μου, θα σου πω ότι, κρίνοντας από το παρόν σου, πιστεύω πως στο μέλλον θα γίνεις πολύ καλύτερη από μένα!
    Σπουδάζεις φιλολογία και διαβάζεις αναρτήσεις που έχουν ως θέμα διδασκαλία Άλγεβρας και Γεωμετρίας!
    Πραγματικά αξιόλογο! Οι περισσότεροι φιλόλογοι απομακρύνονται δίχως δεύτερη σκέψη από τέτοια αντικείμενα..

    Ειλικρινά "Χαίρομαι που σ'είδα εδώ." :)
    Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χριστός Ανέστη σε όλους σας, τους αγαπημένους αναγνώστες της Κατερίνας, που μας κάνει όλους μια παρέα και την ευχαριστούμε γι' αυτό και την αγαπάμε πολύ γι' αυτό - και το ξέρει - και το παίρνει και απάνω της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επιτέλους γύρισες!
      Η απουσία σου ήταν εντόνως φανερή :)
      Σ' ευχαριστώ, εκ μέρους όλων, για τις ευχές.
      Χρόνια μας Πολλά!

      Υ.Γ. μην ανησυχείς που το ... παίρνω πάνω μου! μπορώ να το σηκώσω, κι αν δεν μπορώ μόνη μου με βοηθούν οι φίλοι :))
      φιλιά

      28/04 Αθήνα, Εθνική Βιβλιοθήκη, Θαλής + Φίλοι, Τα βιβλία και οι παρέες...

      Διαγραφή
  8. Καλώς σας βρήκα και πάλι. Πού και πού μια αποτοξίνωση από το Ίντερνετ κάνει καλό. Τώρα και πάλι τα κεφάλια μέσα... Λίγες ακόμη μέρες να ασχοληθούμε με τις υποχρεώσεις μας πριν από το σχολείο. Ποιος είπε ότι οι καθηγητές καθόμαστε στις διακοπές; Έχω την εντύπωση ότι διαβάζουμε περισσότερο και από τους υποψηφίους μας της Γ΄. Πάντως πριν από το Πάσχα, τους αποχαιρέτησα λέγοντας: καλή αντάμωση από αύριο πάνω στα βιβλία μας, παιδιά.. μαζί σας θα διαβάζω κι εγώ... Χάρηκαν πολύ πάντως που βράζουμε (σχεδόν) στο ίδιο καζάνι όταν κάποιοι άλλοι τριγυρνάνε στις βόλτες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Όταν κάποιοι άλλοι τριγυρνάνε στις βόλτες", όπως λες, υπάρχουν και οι...επίμονοι καθηγητές...σαν τους επίμονους κηπουρούς, που συνεχίζουν να την παλεύουν με τη γνώση. :))
      Έχω διαβάσει δέκα εμπειρικές έρευνες για Άλγεβρα αυτές τις μέρες. Καμιά δεν πληρεί τις προδιαγραφές που μας έθεσε ο καθηγητής μου...Αλλά εγώ επιμένω, να βρω μια έρευνα στη Διδακτική των Μαθηματικών που να συνάδει με το ... πρωτόκολλο! Ελπίζω να τη βρω πριν ανοίξουν τα σχολεία.

      Καλό διάβασμα Χριστίνα!

      Διαγραφή